Γιάννης Ζέρβας

Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου στα παρακάτω link.

Μπορείτε επίσης να στείλετε το δικό σας κείμενο στο παρακάτω email ή ό,τι άλλο θέλετε.

Αυτή είναι η χειρότερη εποχή για κάθε ποδοσφαιρόφιλο. Τέλη Μαΐου κάθε χρόνο μάς πιάνει μια μελαγχολία άλλο πράγμα. Όχι, δεν είναι μόνο ότι τα πρωταθλήματα και το Τσάμπιονς Λιγκ τελειώνουν και δεν θα βλέπουμε μπάλα. Δεν έχει ούτε Euro ή Μουντιάλ φέτος, αλλά αυτή είναι άλλη ιστορία. Πιο πολύ μας πειράζει ότι κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, όλο και κάποιος μεγάλος παίκτης κρεμάει τα παπούτσια του…

Όσοι είμαστε 30 ή λίγο πριν ή λίγο μετά, μεγαλώσαμε με ποδοσφαιριστές σύμβολα. Όμως, όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν, όπως τελειώνουν οι καριέρες και οι μεγάλες διαδρομές. Φέτος αποχαιρετούμε τον Τότι, τον Λαμ, τον Αλόνσο, ίσως τον Τέρι. Πιο πριν ήταν ο Μπέκαμ, ο Ροναλντίνιο, ο Γκιγκς, ο Aνρί, ο Ντελ Πιέρο… Αυτές οι μέρες είναι περίεργες και συγκινητικές, αφού ένα κεφάλαιο των ποδοσφαιρικών αναμνήσεών μας κλείνει και μας γεμίζει μελαγχολία.

Βλέπεις το βίντεο με την αλλαγή του Λαμ, στο τελευταίο του παιχνίδι, και συγκινείσαι. Ανεξάρτητα αν σου αρέσει η Μπάγερν ή όχι, ο σεβασμός και η εκτίμηση που τρέφεις για έναν τέτοιο παίκτη, αναλογιζόμενος τι έχει καταφέρει στην καριέρα του, είναι δεδομένα. Πιο πολύ σου έρχονται στο μυαλό όλα τα βράδια που έχεις περάσει και παίκτες σαν αυτόν σου κρατούσαν συντροφιά, τους έβλεπες να κεντάνε στο χορτάρι και να γράφουν ιστορία.

Πώς να ξεχάσουμε τον μεγάλο αρχηγό, Φραντσέσκο Τότι; Πώς να μη λυπηθούμε που ο Τσάμπι Αλόνσο δεν θα ξαναβγεί από τη φυσούνα και θα σταθεί μπροστά από το σεντόνι, με τον ύμνο του Τσάμπιονς Λιγκ να ακούγεται στη διαπασών; Πώς να μη συγκινηθείς όταν θυμάσαι τα γκολ, τις ενέργειες και τα κατορθώματα τέτοιων σπουδαίων προσωπικοτήτων;

Αλήθεια, πώς θα είναι όταν ο Μέσι και ο Ρονάλντο πατήσουν για τελευταία φορά το χορτάρι; Το έχετε σκεφτεί καθόλου; Και μετά τι θα γίνει; Κατάθλιψη…